Na-Sepas
به نام آن که سجود و طاعتش از نفس بود، آتش چشم خدا.
به نام کبریا، نشکست عهد خویش، به دستور بالا.
به نام عزت، یاقوت دل خدا.زیست هزاران سال پیشانی بر خاک را.
خم مشد هرگز،جز به سوی مقام والا.
به نام او که گذراند پرواز معکوس را، گذراند و هویدا کرد عیب آفرنیش را.
نخستین آزادیخواه که رفت به جنگ کردگار.
لعنت بر ناسپاس
1357
به هنگام فرود هرقدمش، میجوشد برکه ی خون
آوای مرگ سرمیدهد شوریده بیدمجنون
که تورا زیبندست رقص خزانبرگ، موزون
که درسر میپرورانی جمله همه فکرجنون
پرشدش سراسر هستی خبرش
کوزه ی شراب ناب نوشاند زبرش
ای ژنده پوش بجوی سوی آرمانش
بخشکان چشم نیلگون، او می آید
مینهم دستارساتن بر سرش
میروید مار مهلک از تنش؟
ساتری چون حریر بر بدنش
ظاهر روشن باطن اما پلشت
Yalda
شد با ضحاک هم رکاب.
هم پیاله، هم رزم، هم معاب.
تا برهاند ترس بقا از وجود.
پایدار ماند چند صباح
غافل از این عاقبت شوم
شد زادگاه به ظلم محکوم
عالمان کردند نهایت ره معلوم
شیر دلان بیدارند
میرانند زین گهواره ضحاک ملعون
تاریک دوره ایست ای نازنین
شد دست کوته زین بهشت برین
این سال سالیست چل و هفتمین
نگذرد تارکی از ده پنجمین
خورشید گواهست یلدا سنت ماست
ز گرد پایمان سرخی خون برخاست
نشست بر خاکمان نطفه شد این گل
شیر زنان و پیل تنان رویانید این گل
که ما اصل و نسب هستیم پاسدار
میبریم سر آن پست شوم کردار
میشود این مرز و بوم جانپناه ماهان
زنده باد ایران، جاوید شهنشهمان
زنده باد ایران، جاوید شهنشهمان